Zespół Szkół im. Żołnierzy Armii Krajowej
ZARYS HISTORII SZKOŁY

W 2012 r. mija pół wieku od zorganizowania w Makowie Mazowieckim szkolnictwa zawodowego.
W ciągu tych 50 lat przez naszą szkołę przewinęło się tysiące młodych ludzi, którzy kształcili się w różnych zawodach potrzebnych na zmieniającym się rynku pracy. Zaczęło się od ekonomistów, poprzez mechaników, rolników, pielęgniarki, krawcowe oraz liczne rzesze uczniów klas zawodowych.
A zaczęło się tak...
W latach 60-dziesiątych XX w. w Polsce nastąpił znaczny rozwój przemysłu. Powstały duże i małe zakłady przemysłowe, zaspokajając potrzeby prężnie rozwijającego się kraju. Także w typowo rolniczym powiecie makowskim powstawały filie zakładów warszawskich. Były to: Zakład Remontu Maszyn Budowlanych ZREMB – 1967, Zakłady WAREL – 1971 i mniejsze. Wzrosło więc zapotrzebowanie na ludzi wykształconych w wielu dziedzinach.
Wychodząc naprzeciw tym potrzebom Kuratorium Oświaty i Wychowania w Warszawie powołało w Makowie Mazowieckim z dniem 1 września 1962r. Technikum Ekonomiczne o specjalności ogólnoekonomicznej – 2 oddziały oraz Zasadniczą Szkołę Handlową o specjalności – sprzedawca - 1 oddział. Szkoły te zaczęły kształcić przyszłych specjalistów na potrzeby lokalnego rynku pracy.
Nauka odbywała się w starym baraku przy ul. Warszawskiej, w którym dotychczas mieściło się Liceum Ogólnokształcące.
Pierwszym dyrektorem był mgr Maksymilian Kobyliński (z wykształcenia ekonomista).
W kolejnych latach w szkole przybywało po 2 klasy TE i 1 klasa ZSH, w roku szkolnym 1964/65 utworzono klasę ZSZ o specjalności -ślusarz – mechanik.
Szkoła pracowała w bardzo trudnych warunkach lokalowych, ale w końcu lat 60- tych, na przeciwległym krańcu miasta, położono kamień węgielny pod budowę pięciu obiektów przeznaczonych na potrzeby szkolnictwa zawodowego....

zdjęcia


Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska nauczycielka Zespołu Szkół im. Żołnierzy Armii Krajowej w Makowie Mazowieckim
Zdjęcia pochodzą z prywatnych zbiorów nauczycieli ZS.

***

PRZEPROWADZKA
Pod koniec lat 60 tych, na zachodnim krańcu miasta, za szpitalem, na 10- hektarowym placu rozpoczęto budowę kompleksu obiektów szkolnych, które stanowiły: dwa budynki szkolne, dwa internaty i warsztaty szkolne.
W roku 1970 młodzież Technikum Ekonomicznego i ZSZ Nr1 otrzymała 3 –piętrowy budynek szkolny o powierzchni ok. 3137 wraz z internatem. Budynek był nowoczesny, przestronny, sale lekcyjne duże, słoneczne, łazienki dobrze wyposażone. Sale w internacie 4- osobowe, stołówka i świetlica na miejscu.
W roku 1971 oddano do użytku 2 - piętrowy budynek szkolny o powierzchni 1687 , internat oraz warsztaty.
Jednocześnie w roku szkolnym 1970/71 władze oświatowe zdecydowały się podzielić szkołę na dwie odrębne placówki tj. Technikum Mechaniczne i Zasadnicza Szkoła Zawodowa Nr 1 oraz Zasadnicza Szkoła Zawodowa Nr 2.
Dwie Dyrekcje, 2 budynki szkolne, 2 internaty stanowiły oddzielny organizm, lecz młodzież nadal współpracowała. Zawiązane przyjaźnie pozwoliły na wymianę doświadczeń
i współpracę w różnych dziedzinach szkolnego życia.

zdjęcia


Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska nauczycielka Zespołu Szkół im. Żołnierzy Armii Krajowej w Makowie Mazowieckim
Zdjęcia pochodzą z Kronik ZS.

***

POWSTANIE ZESPOŁU SZKÓŁ ZAWODOWYCH
Tylko rok funkcjonowały szkoły: Technikum Mechaniczne i Zasadnicza Szkoła Zawodowa Nr 1 oraz Zawodowa Szkoła Zawodowa Nr 2. Władze oświatowe zadecydowały, że z dniem 1 września 1972 r. szkoły zostaną połączone. Powstał Zespół Szkół Zawodowych pod dyrekcją mgr Piotra Skrzeszewskiego (dyrektora ZSZ Nr 2). Zastępcą został mgr Maksymilian Kobyliński.
Początkowo w skład Zespołu wchodziły: powołane w roku szkolnym 1970/71 5-letnie Technikum Mechaniczne o specjalności obróbka skrawaniem, 4-letnie Liceum Zawodowe
o tej samej specjalności, Technikum Mechaniczne po ZSZ, Technikum Mechaniczne dla Pracujących, Liceum Ekonomiczne oraz Zasadnicza Szkoła Zawodowa.
W roku szkolnym 1977/78 w skład Zespołu Szkół Zawodowych weszło powstałe
5-letnie Technikum Rolnicze, a w 1983/84 Liceum Medyczne. W kolejnych latach powstawały nowe szkoły, zmieniały się profile i kierunki kształcenia, w zależności od potrzeb lokalnego rynku pracy.
Pod tą nazwą szkoła funkcjonowała do 1999 r. W roku szkolnym 1998/99 powstało Liceum Ogólnokształcące Nr II, a od 1 września 1999 r. (Uchwałą Rady Powiatu) szkoła zmieniła nazwę na Zespół Szkół im. Żołnierzy Armii Krajowej.

zdjęcia


Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska nauczycielka Zespołu Szkół im. Żołnierzy Armii Krajowej w Makowie Mazowieckim
Zdjęcia pochodzą z prywatnych zbiorów nauczycieli ZS.

***

PATRON SZKOŁY
W swojej 50-letniej historii Zespół Szkół im. Żołnierzy Armii Krajowej miał dwóch patronów. Pierwszy z nich to nikomu nieznany, urodzony gdzieś koło Buczacza, starszy sierżant Milicji Obywatelskiej Ignacy Boczar, jeden z komunistycznych bohaterów PRL.
Uroczystość nadania imienia szkole odbyła się w dniu 29.04.1975 r. Sztandar ufundowali funkcjonariusze MO i SB województwa warszawskiego – „jako symbol nowej więzi z młodzieżą, która nauką i pracą służy wiernie Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej”.
Ani uczniowie, ani nauczyciele tego patrona sobie nie wybierali, po prostu został im narzucony z góry.
Mimo to przez wiele lat młodzież otaczała opieką grób Boczara w Krasnosielcu. Corocznie organizowano rajd „Szlakiem Patrona”, kończący się odwiedzeniem grobu, złożeniem kwiatów i zaciągnięciem warty honorowej.
Zespół Szkół Zawodowych nosił imię st. sierżanta MO Ignacego Boczara do 1990r., kiedy to w wyniku dużych zmian politycznych Rada Pedagogiczna wystąpiła do Kuratorium Oświaty i Wychowania w Ostrołęce z wnioskiem o unieważnienie nadania Zespołowi imienia.
Kuratorium przychyliło się do prośby i w dniu 12.02.1990 r. unieważniono decyzję i odtąd szkoła pozostawała bez patrona.
Dopiero w roku szkolnym 1996/97 zapoczątkowano akcję, mającą na celu ponowne nadanie imienia. Jako patronów zaproponowano: Stanisława Staszica, Józefa Wybickiego, Aleksandra Świętochowskiego i Żołnierzy Armii Krajowej. Młodzież, nauczyciele i pracownicy szkoły, w ogólnoszkolnym referendum, jako patrona dla Zespołu wybrali Żołnierzy Armii Krajowej.
Uroczystość nadania imienia odbyła się w dniu 4 kwietnia 1998 r. Sztandar ufundowała Fundacja Zdzisława i Teresy Knobel z Kanady. Pamiątkową tablicę, na budynku szkoły, odsłonił przedstawiciel Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej kpt. Edward Niesiobędzki, a poświęcił ks. proboszcz Józef Śliwka.
Święto Patrona Szkoły obchodzone jest corocznie w dniu 27 września. Uczniowie klas pierwszych składają uroczyste ślubowanie na sztandar szkoły. Organizowany jest rajd rowerowy Szlakiem Patrona, a od kilku lat młodzież bierze udział w Memoriałowym Biegu im. Żołnierzy Armii Krajowej.

zdjęcia

 
Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska nauczycielka Zespołu Szkół im. Żołnierzy Armii Krajowej w MakowieMazowieckim
Zdjęcia pochodzą z archiwum Zespołu Szkół im. Żołnierzy Armii Krajowej w Makowie Mazowieckim

***

SZKOŁA EKONOMICZNA
Technikum Ekonomiczne, o specjalności ogólnoekonomicznej, było zalążkiem szkolnictwa zawodowego w Makowie Mazowieckim. Powołano je w dniu 1.09.1962 r.
W pierwszym roku utworzono 2 oddziały ( 80 uczniów), a potem systematycznie przybywało co roku po 2 klasy. Instytucją opiekuńczą było PSS „Społem” ( Powszechna Spółdzielnia Spożywców). W ciągu swego istnienia Technikum Ekonomiczne wykształciło 297 absolwentów (280 zdało maturę).
W roku szkolnym 1967/68 rozpoczęto nabór do 4-letniego Liceum Ekonomicznego o specjalności: ekonomika i organizacja przedsiębiorstw rolnych. Liceum to ukończyło 174 absolwentów. Ostatni maturzyści opuścili szkołę w roku szkolnym1972/73.
Przez kolejne lata w ZSZ nie było szkoły ekonomicznej.
Po 20 latach w roku szkolnym 1991/92 utworzono 4-letnie Liceum Ekonomiczne o specjalności: administracja państwowa. W dwa lata później zmieniono specjalizację na: finanse i rachunkowość. W roku szkolnym 1996/97 powołano też klasę o specjalności: rachunkowość i rynek rolny.
W roku szkolnym 1999/2000, w miejsce Liceum Ekonomicznego, utworzono 5-letnie Technikum Ekonomiczne kształcące w zawodzie: technik ekonomista. Ostatni absolwenci opuścili mury szkoły w roku szkolnym 2004/05.
W wyniku reformy oświaty, która wprowadziła 3-letnie gimnazja, zmieniła się organizacja kształcenia w szkole ponadgimnazjalnej. Cykl kształcenia skrócił się o rok.
W roku szkolnym 2002/03 powstało 3-letnie Liceum Profilowane o profilu: ekonomiczno-administracyjnym i 4-letnie Technikum kształcące w zawodzie: technik ekonomista. Szkoły te
funkcjonują z przerwami do dziś, w zależności od potrzeb i zainteresowań młodzieży.
Aktualnie, w roku szkolnym 2011/2012 w Zespole Szkół, w Technikum w zawodzie: technik ekonomista naukę pobiera 68 uczniów w 4 oddziałach.
Szkoła jest otwarta na potrzeby i zainteresowania młodzieży, dostosowuje kierunki kształcenia do zmieniających trendów na rynku pracy.
W czasie funkcjonowania Technikum i Liceum Ekonomicznego nauczycielami przedmiotów ekonomicznych były: p. wicedyrektor mgr Marta Michalak, p. mgr Zdzisława Sobieraj, p. mgr inż. Ewa Stańczak, p.mgr inż. Halina Ruszczyńska.
Obecnie w Technikum przedmiotów ekonomicznych nauczają: mgr inż. Małgorzata Konarzewska – Chojnowska, mgr Marta Gutowska, mgr Magdalena Bonisławska i mgr Katarzyna Skawińska.

zdjęcia


Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska nauczycielka Zespołu Szkół im. Żołnierzy Armii Krajowej w Makowie Mazowieckim
Zdjęcia pochodzą ze zbiorów nauczycieli Zespołu Szkół im. Żołnierzy Armii Krajowej w Makowie Mazowieckim.

***

TECHNIKUM MECHANICZNE
Pod koniec lat 60-tych XX w. w Makowie Mazowieckim zaczęły powstawać pierwsze zakłady przemysłowe (ZREMB – 1967 r., WAREL –1971r.). Do pracy w tych zakładach potrzebni byli odpowiednio przygotowani fachowcy. Tak więc w miejsce kończącego się Technikum Ekonomicznego w roku szkolnym 1970/71 rozpoczęto nabór do 5-letniego Technikum Mechanicznego o specjalności obróbka skrawaniem. Przez wiele lat szkoła wraz z Zakładem opiekuńczym ZREMB przygotowywała młodych ludzi do pracy w zakładach przemysłowych. Część absolwentów Technikum kontynuowała naukę na studiach politechnicznych, by potem jako inżynierowie, wrócić do rodzinnego miasta, a nawet do szkoły (mgr inż. Grzegorz Kukowski, mgr inż. Andrzej Cesarski). Wielu absolwentów z powodzeniem ukończyło inne szkoły wyższe m.in. szkoły oficerskie.
W roku szkolnym 1986/87 zmieniono profil kształcenia na: budowa maszyn.
W związku z ogromnymi przeobrażeniami gospodarczymi lat 90-tych, upadkiem zakładów pracy zatrudniających absolwentów technikum, w roku szkolnym 1998/99 rozpoczęto nabór do 5-letniego Technikum Samochodowego o specjalności: naprawa i eksploatacja pojazdów samochodowych.
W wyniku reformy oświaty w roku szkolnym 2002/03 powstało 4-letnie Technikum Samochodowe, które przetrwało tylko 2 nabory. Ostatni absolwenci opuścili mury szkoły w roku szkolnym 2006/07. Od tej pory mimo propozycji wysuwanych przez szkołę nie ma chętnych do kształcenia się w Technikum. Mechanicznym
W pierwszych latach istnienia Technikum Mechanicznego nauczycielami przedmiotów zawodowych byli inżynierowie pracujący w makowskich zakładach przemysłowych: p.p Janusz Gójski, Zbigniew Dulny, Henryk Ciechanowicz, Andrzej Szałwiński, Waldemar Redzyński i inni.
W następnych latach przedmiotów zawodowych uczyli: mgr Andrzej Adamkiewicz, mgr inż. Andrzej Cesarski, inż. Edward Generalczuk, mgr inż. Leon Hewało, mgr Andrzej Jabłonowski, mgr inż. Grzegorz Kukowski, Andrzej Olkowski, mgr inż. Włodzimierz Łaskarzewski, mgr inż. Ryszard Stępień, Kazimierz Stępkowski, Zdzisław Szulc,. mgr Piotr Uliczny, mgr Witold Załęski, mgr Barbara Zarzycka, mgr Jerzy Zarzycki.

 zdjęcia


Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska
Zdjęcia pochodzą ze zbiorów nauczycieli Zespołu Szkół im. Żołnierzy Armii Krajowej w Makowie Mazowieckim

***

LICEUM ZAWODOWE
Kolejną szkoła, która powstała w Zespole Szkół Zawodowych, było 4-letnie Liceum Zawodowe o specjalności obróbka skrawaniem, które miało przygotowywać dziewczęta, jako wykwalifikowanych robotników z maturą, do pracy w nowopowstałych zakładach produkcyjnych ( ZREMB, WARSEP i WAREL).
Pierwszy nabór odbył się w roku szkolnym 1972/73. W kolejnych 2 latach przyjmowano nawet po dwie klasy. Jednak szkoła okazała się zbyt trudna i mało atrakcyjna dla dziewcząt. Miały one kłopoty zwłaszcza z nauką przedmiotów zawodowych i zajęciami praktycznymi, które odbywały się w warsztatach szkolnych. Po ukończeniu szkoły absolwentki niechętnie wybierały pracę przy maszynach, szukały czyściejszej, spokojniejszej pracy w biurze czy też podejmując dalszą naukę, zmieniały zawód. Ostatnie absolwentki opuściły szkołę w roku 1982. W sumie było ich 187, z których 90 otrzymało świadectwo dojrzałości, 97 świadectwo ukończenia.
W roku szkolnym 1979/80 Liceum Zawodowe zastąpiono Liceum Rolniczym, początkowo o specjalności: uprawa roślin i hodowla zwierząt, a od 1990 r. zmieniono specjalność na: wiejskie gospodarstwo domowe. Początkowo Liceum Rolnicze miało przedmiot specjalistyczny drobiarstwo i młodzież odbywała zajęcia praktyczne na fermie i w wylęgarni PGR Bazar. Przy specjalności wiejskie gospodarstwo domowe praktyka odbywała się w Bazie Szkolenia Praktycznego przy Technikum Rolniczym, gdzie uczniowie uczyli się takich przedmiotów jak: urządzanie gospodarstwa domowego, żywienie rodziny , gospodarka odzieżą.
Pod koniec lat 90-tych powstało też 5- letnie Liceum Agrobiznesu, które miało tylko 2 nabory. Łącznie różnego typu Liceum Zawodowe ukończyło prawie 1600 absolwentów, z czego chłopcy stanowili bardzo mały odsetek.
W wyniku reformy szkolnictwa w 2002 r. w miejsce Liceum Zawodowego powołano 3-letnie Licea Profilowane o różnych profilach. W Zespole Szkół od początku funkcjonowało Liceum Profilowane o profilu: ekonomiczno - administracyjnym, usługowo- gospodarczym, a potem i socjalnym..
W roku szkolnym 2011/12 naukę w 4 oddziałach ( I i III o profilu socjalnym oraz II i III o profilu usługowo-gospodarczym) naukę pobiera 108 uczniów.

zdjęcia

Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska
Zdjęcia pochodzą ze zbiorów nauczycieli Z S im. Żołnierzy A K w Makowie Mazowieckim

***

SZKOŁA ROLNICZA
Zalążkiem szkolnictwa rolniczego w Makowie Mazowieckim była Szkoła Przysposobienia Rolniczego (SPR), która powstała na początku lat 60-tych ub. wieku. Mieściła się w budynku Liceum Ogólnokształcącego, a jej pierwszym kierownikiem był Izydor Karwot, matematyk tamtejszej szkoły. Przedmiotów rolniczych uczyła głównie mgr inż. Halina Rostkowska ( I wicedyrektor pionu rolniczego w Zespole Szkół Zawodowych).
Szkoła funkcjonowała do czasu powstania ZSZ Nr 1 i ZSZ Nr 2, a potem weszła w skład Zespołu Szkół Zawodowych. Następnie przekształciła się w Zasadniczą Szkołę Rolniczą początkowo 2- letnią a potem 3-letnią i przetrwała do1998 r.
W roku szkolnym 1977/78 powołano 5-letnie Technikum Rolnicze o specjalności: uprawa roślin i hodowla zwierząt.
Warunkiem przejęcia po rodzicach gospodarstwa rolnego było posiadanie wykształcenia rolniczego, dlatego w przeważającej części uczniowie Technikum Rolniczego byli mieszkańcami okolicznych wsi. Część absolwentów wróciła na wieś i z powodzeniem prowadziła nowoczesne gospodarstwa rolne, stawiając czoło coraz większym wymaganiom szybko zmieniającej się rzeczywistości, wielu podjęło studia (głównie rolnicze).
W czasie swego istnienia Technikum Rolnicze mury szkolne opuściło ponad 550 absolwentów.
W wyniku reformy szkolnej z 2002 r. w miejsce Technikum Rolniczego powstało Technikum w zawodzie: technik agrobiznesu oraz technik: architektury krajobrazu, które uprawniają do przejęcia gospodarstwa rolnego.
W roku szkolnym 2011/12 w 4 klasach w zawodzie: technik agrobiznesu pobiera naukę 87 uczniów, a w 3 oddziałach w zawodzie technik: architektury krajobrazu 63 uczniów.
Zastępcami dyrektora w pionie rolniczym byli: mgr inż. Halina Rostkowska, inż. Henryk Krzemiński, mgr inż. Jolanta Majkowska, mgr inż. Ewa Stańczak, mgr inż. Tadeusz Chojnowski.
Nauczycielami przedmiotów zawodowych rolniczych byli także: p.p Jan Kowalewski, Władysław Zbrzezny, Elżbieta Miszczuk, Kazimierz Gołota, Halina Ruszczyńska, Małgorzata Konarzewska- Chojnowska. Obecnie przedmiotów rolniczych uczy: p. Barbara Jaźwińska.

zdjęcia

Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska
Zdjęcia pochodzą ze zbiorów nauczycieli Z S im. Żołnierzy A K w Makowie Mazowieckim

***

MEDYCZNE STUDIUM ZAWODOWE
W drugiej połowie lat 70-tych XX w. na zachodnim krańcu miasta, tuż za 10-hektarowym terenem Zespołu Szkół Zawodowych rozpoczęto budowę dużego, nowoczesnego szpitala. Wzrosło zapotrzebowanie na średni personel medyczny. Wychodząc naprzeciw tym potrzebom Dyrektor Wydziału Zdrowia Urzędu Wojewódzkiego w Ostrołęce powołał z dniem 1.09.1979 r. Medyczne Studium Zawodowe o specjalności: pielęgniarka.
Kierownikiem szkolenia praktycznego została mgr Anna Sakowska (Gołota), której powierzono organizację tej placówki. Naukę rozpoczynało 13 słuchaczek. Początkowo szkoła miała tylko1 pracownię dydaktyczną, a zajęcia praktycznej nauki zawodu odbywały się w placówkach służby zdrowia. Nauka w szkole trwała 2 lata.
Pierwsze 17 słuchaczek ukończyło szkołę w czerwcu 1981r.
Słuchaczki, a potem i słuchacze Medycznego Studium Zawodowego byli absolwentami makowskich szkół średnich: Liceum Ogólnokształcącego, Liceum Zawodowego, Liceum Rolniczego a nawet Technikum Mechanicznego. Szkoła funkcjonowała do 2000 r. Wykształciła 252 absolwentów, którzy do dziś pracują w naszych placówkach służby zdrowia.

zdjęcia

Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska
Zdjęcia pochodzą z Kroniki Medycznego Studium Zawodowego w Makowie Mazowieckim

***

LICEUM MEDYCZNE
W grudniu 1983 r. w Makowie Mazowieckim został oddany do użytku nowoczesny czteropiętrowy budynek szpitalny z własnym zapleczem diagnostycznym, dobrze wyposażony w sprzęt medyczny. Powstało duże zapotrzebowanie na dobrze wykształcony, średni personel medyczny. Istniejące Zawodowe Studium Medyczne tylko częściowo mogło sprostać tym potrzebom. W roku szkolnym 1983/84 władze powołały do życia 5-letnie Liceum Medyczne o specjalności: pielęgniarka, które wchodziło w skład Zespołu Szkół Zawodowych. Była to jedyna średnia szkoła pielęgniarska w całym województwie ostrołęckim. Jej uczennice, które w ogromnej większości rekrutowały się spoza Makowa, mieszkały w Internacie ZSZ. W pierwszym roku utworzono 2 klasy. Nabór prowadzono przez 8 lat. Ostatnie pielęgniarki ukończyły szkołę w 1995 r., w sumie było ich 315.
Praktyki zawodowe, przyszłe pielęgniarki, odbywały w różnych oddziałach tutejszego szpitala oraz w przedszkolach i poradniach szkolnych.
Dyrektorem w pionie Szkoły Medycznej była mgr Urszula Grochowska, kierownikiem zajęć praktycznych mgr Anna Gołota.
Część absolwentek Liceum Medycznego podjęła naukę na studiach, wiele znalazło pracę w tutejszym szpitalu, a także w szpitalach pobliskich miast oraz w Warszawie.

zdjęcia

Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska
Zdjęcia pochodzą z Kroniki Szkolnej i zbiorów prywatnych nauczycieli ZS.

***

SZKOŁA GASTRONOMICZNA
Początkiem Szkoły Gastronomicznej było utworzenie 1.09.1971 r. w Zasadniczej Szkole Zawodowej Nr1 klasy kształcącej w zawodzie: kucharz. Wychowawczynią i nauczycielką przedmiotów gastronomicznych była Marianna Wiśniewska (Wolanowska). Praktyczna nauka zawodu odbywała się w kuchniach internatów szkoły. Pierwszych 36 absolwentek opuściło szkołę w 1974 r.
Ponownie zawód kucharz pojawił się w roku szkolnym 1984/85 i cieszył się średnim zainteresowaniem. Dopiero na początku lat 90-tych, gdy w Polsce zachodziły przemiany gospodarcze, powstawały liczne zakłady gastronomiczne, zainteresowanie zawodem radykalnie wzrosło i trwa do dzisiaj. Aby umożliwić kontynuację nauki absolwentom Zasadniczej Szkoły Zawodowej, w połowie lat 90-tych powstało Technikum Gastronomiczne dla Pracujących, a potem dzienne 3-letnie Technikum Gastronomiczne na podbudowie ZSZ. W roku szkolnym 2000/01 dokonano naboru do 4- letniego Technikum Gastronomicznego w zawodzie: technik żywienia zbiorowego.
W wyniku reformy oświaty w 2002 r. utworzono Technikum w zawodzie: początkowo technik organizacji usług gastronomicznych, a obecnie technik żywienia i gospodarstwa domowego. Od kilku lat uczniowie Technikum odbywają praktyki w Domu Polonii w Pułtusku. Współpraca szkoły z Domem Polonii układa się bardzo dobrze, opiekun praktyk zawodowych jest pełen uznania dla uczniów.
Kształcenie na poziomie zasadniczym trwa dwa lata, zajęcia praktyczne odbywają się w Centrum Kształcenia Praktycznego.
W latach 1971 – 2011 Zasadniczą Szkołę Zawodową ukończyło 595 absolwentów, a technikum 221.
W roku szkolnym 2011/12 w 4 klasach Technikum kształci się 84 uczniów, w dwóch klasach Zasadniczej Szkoły Zawodowej - 32 uczniów.

zdjęcia

Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska
Zdjęcia pochodzą z Kroniki Szkolnej i zbiorów prywatnych nauczycieli ZS.

***

SZKOŁA ODZIEŻOWA
1.091970 r. w Zasadniczej Szkole Zawodowej Nr 1 powołano dwuletnią klasę kształcącą w zawodzie krawiec – bieliźniarz. Pierwszą nauczycielką zawodu była Maria Bedra pracująca w Spółdzielni Wielobranżowej Inwalidów. Od 1971 roku przedmiotów krawieckich nauczała Stanisława Śmiałkowska. Praktyczna nauka zawodu odbywała się w Spółdzielni Usług Wielobranżowych oraz Spółdzielni Wielobranżowej Inwalidów. Od roku 1972 naukę, już w zawodzie krawiec odzieży damskiej lekkiej, przedłużono do 3 lat, a zajęcia praktyczne prowadzono w sali szkolnej budynku A.
Od 1978 roku spadło zainteresowanie zawodem i przez następnych 6 lat nie było klas krawieckich.
Kolejny nabór do klasy odzieżowej nastąpił dopiero w roku szkolnym 1984/85, ponieważ szwalnia w Spółdzielni Pracy „Ewa” potrzebowała wykwalifikowanych krawcowych. Aby umożliwić kontynuowanie nauki absolwentom Zasadniczej Szkoły Zawodowej, w roku szkolnym 1987/88 powołano Technikum Odzieżowe dla Pracujących, które ukończyło 8 roczników uczniów.
W związku z przemianami lat 90- tych zaczęły powstawać w Makowie Mazowieckim oraz okolicy liczne zakłady krawieckie i zawód dobrze wykształconej krawcowej stał się ponownie zawodem atrakcyjnym. Dlatego w roku szkolnym 1991/92 powołano 4-letnie Technikum Odzieżowe o specjalności: krawiectwo lekkie, które cieszyło się dużym powodzeniem do 2002 r.
Przez kilka lat istniało też dzienne 3 – letnie Technikum Odzieżowe na podbudowie Zasadniczej Szkoły Zawodowej. Praktyczna nauka zawodu prowadzona była w Warsztatach Szkolnych Zespołu Szkół, Ostatni absolwenci klas odzieżowych opuścili szkołę w 2003 r. Łącznie Szkołę Odzieżową ukończyło 998 absolwentów.
Obecnie w szkole nie ma klas krawieckich.

zdjęcia

Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska
Zdjęcia pochodzą ze zbiorów prywatnych nauczycieli ZS.

***

LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE NR II
Najmłodszą szkołą, która powstała w Zespole Szkól Zawodowych było Liceum Ogólnokształcące Nr II. W 1998 r. do szkół średnich w dalszym ciągu wkraczał wyż demograficzny a jednocześnie zmalało zainteresowanie technikami i szkołami zawodowymi. Absolwenci szkół podstawowych coraz chętniej wybierali licea ogólnokształcące, które dawały im większe możliwości podjęcia studiów w nowo tworzonych uczelniach. Spełniając oczekiwania młodzieży dyrekcja Zespołu Szkół Zawodowych wystąpiła do Kuratorium Oświaty w Ostrołęce z wnioskiem o utworzenie Liceum Ogólnokształcącego. W pierwszym roku powstały 2 klasy: jedna o profilu matematyczno – fizycznym, druga ogólnym. W kolejnych latach przyjmowano po 2 lub nawet 3 oddziały.
W wyniku reformy oświaty w roku 2002 w miejsce 4 letnich liceów powstały 3-letnie. Liceum funkcjonuje do dzisiaj. W ciągu 13 lat istnienia szkoły, jej mury opuściło 564 absolwentów.
W roku szkolnym 2011/12 w 6 klasach uczy się 165 uczniów.
Od 1 września 1999 r. Zespół Szkół Zawodowych zmienił nazwę na Zespół Szkół. Powodem zmiany nazwy szkoły było utworzenie liceum ogólnokształcącego.

zdjęcia

Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska
Zdjęcia pochodzą ze zbiorów prywatnych nauczycieli ZS.

***

ZASADNICZA SZKOŁA ZAWODOWA
Spośród ponad 15 tysięcy absolwentów Zespołu Szkół najbardziej liczną grupę (54%) stanowią absolwenci Zasadniczej Szkoły Zawodowej, którzy przez pół wieku jako wykwalifikowani pracownicy znajdowali i znajdują zatrudnienie w zakładach przemysłowych, usługowych, transporcie, budownictwie i handlu.
Początkiem szkolnictwa zawodowego w Makowie Mazowieckim była utworzona z dniem 01.09.1962 roku Zasadnicza Szkoła Handlowa kształcąca w zawodzie sprzedawca. W kolejnych latach, już jako Zasadnicza Szkoła Zawodowa, poszerzała ofertę o nowe kierunki i zawody poszukiwane na lokalnym rynku pracy.
Najliczniejszą grupą absolwentów byli mechanicy, tj. ślusarze, spawacze, tokarze, frezerzy, mechanicy maszyn i urządzeń przemysłowych, mechanicy - kierowcy pojazdów samochodowych, którzy znajdowali pracę w istniejących wówczas zakładach: ZREMB, POM, WSTW, WARSEP.
Zasadnicza Szkoła Rolnicza kształciła w zawodach: rolnik i mechanik maszyn rolniczych.
Na potrzeby zakładów odzieżowych i gastronomicznych tworzono klasy kształcące w zawodach: krawiec odzieży damskiej lekkiej, kucharz. Niektóre zawody przetrwały wiele lat i cieszyły się zainteresowaniem, np. mechanik – kierowca pojazdów samochodowych, inne miały jeden lub dwa nabory, np. pracownik administracyjno–biurowy, mechanik precyzyjny, mechanik maszyn biurowych, monter konstrukcji żelbetowych.
Po reformie oświatowej w roku 2002 zmalało zainteresowanie kształceniem zawodowym na poziomie zasadniczym. Liczba absolwentów oscyluje około 60 rocznie.
W roku szkolnym 2011/12 w 8 klasach Zasadniczej Szkoły Zawodowej naukę pobiera 187 uczniów.

zdjęcia

Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska
Zdjęcia pochodzą z prywatnych zbiorów nauczycieli ZS.

***

MŁODOCIANI PRACOWNICY
W połowie lat 60 – tych w Makowie Mazowieckim młodzież mogła uczyć się zawodu w szkołach przyzakładowych, utworzonych przy ZREMB -ie i POM – ie. Młodzi ludzie chętnie wybierali tę szkołę, ponieważ jako młodociani pracownicy otrzymywali wynagrodzenie, a lata nauki wliczane były do stażu pracy.
Od 1973 roku prowadzono nabór do klas wielozawodowych, których uczniami byli młodociani pracownicy. Praktyczną naukę zawodu odbywali u pracodawców, początkowo w państwowych i spółdzielczych zakładach pracy: PSS „Społem”, Spółdzielnia Pracy „Ewa”, Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Pełta”, Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” a później u rzemieślników zrzeszonych w Cechu Rzemiosł Różnych w Makowie Mazowieckim. Kształcenie w klasach wielozawodowych, w zależności od zawodu, trwało dwa lub trzy lata. Najczęściej wybieranymi zawodami były: sprzedawca, krawiec, piekarz, cukiernik, kelner, elektromechanik, fryzjer, hydraulik, dziewiarz , monter RTV i AGD.
Do klasy wielozawodowej przyjmowano uczniów uczących się różnych zawodów, dlatego teoretyczne przedmioty zawodowe realizowane były systemem kursowym w wyznaczonych ośrodkach szkoleniowych. Zdany egzamin czeladniczy dawał kwalifikacje do wykonywania wyuczonego zawodu, a także otwarcia własnego zakładu usługowego, np. fryzjerskiego, krawieckiego, itp. Uzyskanie tytułu mistrza w zawodzie oraz ukończenie kursu pedagogicznego dawało uprawnienia do przyjmowania uczniów na praktyczną naukę zawodu. Wielu absolwentów otworzyło własne zakłady usługowe i podjęło trud kształcenia młodzieży.
W latach 90 -tych XX w. nastąpiły duże zmiany na rynku pracy. Upadły państwowe i spółdzielcze zakłady pracy, niektóre zawody stały się nieprzydatne, a absolwenci mieli trudności w znalezieniu zatrudnienia. Reforma szkolnictwa z 2002 r. nie zachęciła uczniów do kształcenia zawodowego, zdecydowana większość absolwentów gimnazjów wybierała szkoły ponadgimnazjalne, kończące się maturą, np. licea ogólnokształcące lub licea profilowane.
Wśród uczniów, którzy zdecydowali się na naukę w klasach wielozawodowych, największym zainteresowaniem cieszyły się zawody: piekarz, fryzjer, cukiernik, mechanik – operator pojazdów i maszyn rolniczych i inne.
W roku szkolnym 2011/12 w trzech klasach wielozawodowych uczy się 74 uczniów.

zdjęcia

Tekst i wybór zdjęć: Anna Pawłowska
Zdjęcia pochodzą z prywatnych zbiorów nauczycieli i Kroniki ZS.

***

WARSZTATY SZKOLNE
Ważną rolę w historii zorganizowanego szkolnictwa zawodowego w Makowie Mazowieckim odegrały warsztaty szkolne. Ich działalność i funkcjonowanie na lokalnym rynku obejmują lata 1972 – 2001.
W roku 1972 oddano do użytku pierwsze obiekty przy ul. Mickiewicza, które w ramach struktury organizacyjnej Zespołu Szkół umożliwiały realizację zajęć praktycznych dla około 400 uczniów kierunków mechanicznych.
Spełniały one swoją rolę przez kilka kolejnych lat, dając podstawy praktyczne przygotowania zawodowego dla przyszłych techników mechaników, ślusarzy, tokarzy, frezerów i mechaników. Zmieniające się potrzeby rynku pracy, zarówno lokalnego jak i o szerszym zasięgu, wymusiły pilną potrzebę rozbudowania, zmodernizowania i unowocześnienia, aby dostosować je do potrzeb kształcenia praktycznego w różnych kierunkach i zawodach.
Uruchomienie w 1984 r. nowego skrzydła zaowocowało oddaniem do użytku kilku pomieszczeń szkoleniowo – produkcyjnych, stołówki, świetlicy, pomieszczeń biurowych i magazynowych. Można było zapewnić lepsze warunki nauki dla zawodów już realizowanych oraz otworzyć nowe, jak: elektromechanik, krawiectwo lekkie, kucharz czy też w perspektywie kierunek mechanik pojazdów samochodowych - tak na poziomie technikum, jak i szkoły zasadniczej.
Kierownikami warsztatów szkolnych byli kolejno: mgr inż. Leon Hewało, mgr Andrzej Jabłonowski, mgr inż. Andrzej Cesarski.
Na przestrzeni lat zmieniała się struktura organizacyjna warsztatów, zmianie ulegały zawody i kierunki kształcenia, otwierano, uruchamiano i wyposażano kolejne działy szkoleniowo – produkcyjne. Należy jednak zaznaczyć, że takim wyróżnikiem, trzonem i kręgosłupem warsztatów szkolnych ZS były działy:
-obróbki mechanicznej (tokarki, frezarki, szlifierki, wiertarki),
-obróbki ręcznej (ślusarnia),
-odzieżowy,
-gastronomiczny,
-elektromechaniczny,
-samochodowy,
-stolarni.
Warsztaty szkolne działały jako gospodarstwa pomocnicze i w ramach swoich funkcji szkoleniowo- produkcyjnych kooperowały z wieloma uznanymi przedsiębiorstwami i zakładami produkcyjnymi. Efektem tej współpracy były znaczące dochody finansowe, które mogły być przeznaczone na modernizację i rozwój placówki.
Przełom lat 80-tych i 90-tych ubiegłego wieku to wyraźne pogorszenie się kondycji finansowej warsztatów szkolnych, które -w wyniku upadłości wielu przedsiębiorstw państwowych i rozkwitu sektora prywatnego -stopniowo zaczęły tracić swoją pozycję w branży mechanicznej. Spowodowało to ograniczenie większości wydatków na rozwój i modernizację oraz nastawienie się na „przetrwanie” trudnej sytuacji. Koncentrowano się głównie na zawodach i kierunkach usługowych, takich jak: krawiec, mechanik pojazdów samochodowych czy też branży gastronomicznej.
Młodzież wraz z nauczycielami mogą się poszczycić wieloma sukcesami w kolejnych edycjach konkursu „Najlepszy uczeń w zawodzie” na szczeblu wojewódzkim. Były to miejsca w ścisłej czołówce, tak indywidualnie jak i drużynowo, m.in.:
-krawiec –I miejsce w r. 1994, 1995;
II miejsce w r. 1992;
-kucharz –I miejsce w r. 1995;
III miejsce w r. 1994;
-tokarz –II miejsce w r. 1980;
III miejsce w r. 1988;
-ślusarz –III miejsce w r. 1979 i 1992.
Warsztaty szkolne, jako komórka organizacyjna Zespołu Szkół, funkcjonowały do 31 XII 2001 r., dając solidne podstawy przygotowania praktycznego wielu rocznikom młodzieży w różnych zawodach i specjalnościach.

zdjęcia

Tekst i wybór zdjęć: Andrzej Cesarski –dyrektor Centrum Kształcenia Praktycznego

***

KLUB EUROPEJSKI
Jedną z form pozalekcyjnej działalności młodzieży w Zespole Szkół był Klub Europejski. Powstał 6 XII 2000r., a 12 I 2001r. został zarejestrowany w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej w Warszawie. Klub zrzeszał młodzież z różnych klas, działającą w trzech grupach: 1) europejskiej z opiekunem Teresą Królak, 2)ekologicznej- opiekun Mirosława Tyburska i 3) językowej z opiekunką Ewą Olbryś. Całość koordynowała Teresa Królak. Od początku należało do niego 45 uczniów, później starsi odchodzili, wstępowali młodsi, w sumie ponad stu uczniów.
Główne cele działalności klubu to:
- zdobywanie i poszerzanie wiedzy o Unii Europejskiej i procesie integracji,
- propagowanie tej wiedzy w klasie, szkole i środowisku,
- wymiana doświadczeń z młodzieżą z innych klubów w regionie i kraju,
- szerzenie idei tolerancji, znajomości i ochrony praw człowieka, świadomości
ekologicznej.
Klub posiadał swoje logo, statut, władze. Podczas uroczystości szkolnych wręczane były klubowe legitymacje. Najbardziej intensywna działalność tej organizacji przypadała na okres przedakcesyjny, czyli lata 2000- 2004. Natomiast po wstąpieniu Polski do UE młodzież koncentrowała się rozwijaniu współpracy z innymi klubami np. w Ostrołęce i Warszawie, szkoleniach, pogłębianiu wiedzy o funkcjonowaniu UE. Uczestniczyliśmy w obradach Regionalnego Okrągłego Stołu Klubów Europejskich w Nowogrodzie n/ Narwią, w pełnym rozmachu Dniu Europejskim w XX LO im. Gen. J. Bema w Warszawie z udziałem ambasadora Węgier i byłego przewodniczącego Parlamentu Europejskiego. W naszej szkole gościliśmy młodzież z sąsiedniego LO, z Ostrołęki, również ze szkoły rolniczej z Vejsieju na Litwie.
Inny obszar działalności klubu to projekty ekologiczne i popularyzowanie idei praw człowieka. Współpracując z makowskim MDK-iem, uczestniczyliśmy w konferencji „ Rasizm wczoraj i dzisiaj” pod patronatem i z udziałem przedstawiciela Amnesty International. W tymże MDK-u w teorii a później i praktyce młodzież poznawała zasady działania wolontariatu i na szkoleniach uczyła się pisać i realizować projekty europejskie. Aby współtworzyć społeczeństwo obywatelskie i umieć w nim funkcjonować organizowaliśmy m. in. szkolne prawybory do parlamentu i prezydenckie w 2005r. oraz referendum przedakcesyjne.
Typowe zaś formy działania klubowiczów w szkole to: kilkakrotne obchody dni europejskich, konkursy i olimpiady wiedzy o UE. Na przypomnienie zasługują również konkursy piosenki angielskiej, prezentacje dorobku państw obszaru niemieckojęzycznego, nawiązanie kontaktów z zakładem Onken ( była to wspólna wigilia w szkole, a później rewizyta w zakładzie). W te działania dużo wysiłku i serca włożyła kol. Ewa Olbryś.
Ideą działalności klubu było przygotowanie światłego, posiadającego wiedzę i znajomość języków obcych młodego Polaka- Europejczyka, zaangażowanego w pracę nad własnym rozwojem, jak i w działania dla społeczeństwa. Patrząc na losy naszych absolwentów, uważam, że w dużej części udało się nam to osiągnąć.
Z uczniów najbardziej zaangażowanych w działanie klubowe trzeba wymienić: Joannę Ochenkowską (długoletnią przewodniczącą), Justynę Mościcką, Dorotę Piętkę, Monikę Karp, Monikę Łazicką, Ewelinę Tupacz, Justynę Mordecką oraz Marcina Malinowskiego, Jakuba Tyjewskiego, Przemysława Załuskiego i Jacka Cesarskiego. W ostatnich latach działalność klubowa wtopiła się w codzienne życie studenta, pracownika, obywatela funkcjonującego już w Unii Europejskiej, jeżdżącego za granicę, pracującego poza krajem, porozumiewającego się w obcych językach, poznającego coraz szerzej Europę i świat.

zdjęcia

Tekst i wybór zdjęć: Teresa Królak
Zdjęcia pochodzą z Kronik Klubu Europejskiego

***

KLUB EUROPEJSKI - GRUPA EKOLOGICZNA
Działalność ekologiczna, w Zespole Szkół, prowadzona od wielu lat w ramach Ligi Ochrony Przyrody zaowocowała utworzeniem 6 grudnia 2000 r. grupy ekologicznej przy Klubie Europejskim. Zrzeszała młodzież liceum ogólnokształcącego, liceum profilowanego i technikum agrobiznesu (łącznie ponad 40 uczniów).
Główne cele działalności grupy to:
- przekazywanie informacji o ochronie środowiska i jego degradacji,
- kształtowanie pozytywnych postaw młodzieży w stosunku do przyrody i jej piękna,
- inicjowanie i organizowanie akcji na rzecz środowiska lokalnego,
- podejmowanie działań zapobiegających niszczeniu przyrody i środowiska.
W corocznej pracy Klubu istotną rolę odgrywało przygotowywanie oraz udział w konkursach przyrodniczych i olimpiadach ekologicznych.
W 2001 roku Piotr Bralczyk, Wojciech Grabowski byli finalistami XVI Olimpiady Wiedzy Ekologicznej (etapu centralnego w Radomiu). W 2003 roku Jan Bonisławski, Monika Karp, Adam Kudła jako finaliści etapu regionalnego XVIII Olimpiady otrzymali indeksy na Uniwersytet Warmińsko - Mazurski w Olsztynie.
Podejmowaliśmy również akcje inicjowane przez Starostwo Powiatowe w Makowie Mazowieckim: ,,Dom przyjazny środowisku” (2001r.), ,,Młody człowiek na starej Ziemi” (2002 r.). Młodzież przygotowywała plakaty i prezentacje, które były przedstawiane w Miejskim Domu Kultury w Makowie Maz.
W 2002 r. w makowskim MDK–u powstała Pracownia Na Rzecz Matki Natury, w działania której zaangażowali się szczególnie Dariusz Tański i Łukasz Grabowski. W krótkim czasie istnienia pracowni jej członkom udało się zaprosić przedstawicieli „Amnesty Internationale” i przeprowadzić II Ogólnopolski Maraton Pisania Listów oraz przygotować „Dzień Praw Zwierząt”.
Z inicjatywy Dariusza Tańskiego odbyły się w szkole takie następujące akcje:
-,,Niechciane” - akcja polegająca na zbiórce pieniędzy dla schroniska zwierząt w Bąkówku koło Ostrowi Maz.(XI.2002 r.),
-,,Chronić borsuki” - akcja prowadzona przez Białowieski Park Narodowy,
-,,Zwierzę też czuje” (ukazanie dramatycznych losów zwierząt) (III. 2002 r.).
Młodzież klubowa na co dzień współpracowała ze stacją SANEPID – u, z organizacją PCK, z Polskim Towarzystwem Przyjaciół Przyrody ,,PRO NATURA” z Biurem Informacji do Spraw Żywności Genetycznie Modyfikowanej.
W ciągu ostatnich lat wspólnie z Sanepidem realizowaliśmy program edukacyjny ,,Cewa nerwowa”, Uczestniczyło w nim ponad 1200 uczniów.
Innym programem edukacyjnym realizowanym z wspólnie z PTPP ,,Pro Natura,, był „Bocian” (2001r.). Praca młodzieży polegała na obserwacji, inwentaryzacji i udokumentowaniu gniazd bociana białego jako gatunku zagrożonego. Akcją objęliśmy miasto Maków Maz. i okolice.
Wspólnie z władzami Makowa Maz. corocznie we wrześniu bierzemy udział w akcji ,,Sprzątanie Świata”, a w kwietniu odbywają się audycje dla młodzieży z naszej szkoły z okazji Święta Ziemi.

zdjęcia

Tekst i wybór zdjęć: Mirosława Tyburska
Zdjęcia pochodzą z Kronik Klubu Europejskiego

***

INTERNAT
Integralną częścią Zespołu Szkół Zawodowych (wcześniej Technikum Ekonomicznego) był internat dla uczniów spoza miasta Makowa Mazowieckiego. Początki internatu datuje się od 1962 roku. Pierwszym kierownikiem internatu była Adamina Ausobska, zaś wychowawczyniami: Czesława Marczyk i Barbara Kochanowicz. Internat usytuowany był na osiedlu Grzanka (przy ulicy Warszawskiej). Mieścił się w 2 barakach (w pierwszym znajdowała się kuchnia, stołówka oraz mieszkanie kierowniczki, a w drugim było 10 sześcioosobowych pokoi dla wychowanków oraz pokoje dla wychowawców). Mieszkało w nim około 60 osób (tylko dziewczęta). Warunki były spartańskie: brak bieżącej wody, piecowe ogrzewanie a na skutek awarii instalacji elektrycznej w 1967 roku przez kilka tygodni nie było prądu.
W dniu 3 listopada 1969 roku został oddany do użytku nowy budynek internatu. Znajdował się obok budynku Technikum Ekonomicznego przy ulicy Mickiewicza. Był to duży, przestronny i dobrze wyposażony obiekt, w którym mogło mieszkać 250 osób.
1 września 1970 roku oddano do użytku drugi budynek internatu. Baza internatu liczyła łącznie 400 miejsc w tym 300 dla uczniów Zespołu i 100 dla pozostałych uczniów LO, SWP i Specjalnego Ośrodka Szkolno - Wychowawczego. W budynkach znajdowały się 4 osobowe pokoje, nowoczesne sanitariaty, świetlice, pokoje cichej nauki, kuchnie i pralnie dla młodzieży, zaplecze gospodarcze
i pokoje dla personelu. Bardzo ważnym elementem były stołówki i kuchnie, które przygotowywały posiłki całodzienne dla mieszkańców internatu, oraz obiady i wyżywienie całodzienne dla chętnych uczniów, którzy mieszkali na tzw. stancji. Internat pełnił nie tylko funkcję instytucji gdzie młodzież, która nie miała możliwości dojazdu do szkoły mieszkała. Młodzież pracowała na jego rzecz dbając o wystrój i porządek w budynku i otoczeniu (sprzątanie terenów zielonych, odśnieżanie itp.)
W kronice internatu odnajdujemy ślad bardzo wielu wydarzeń związanych z życiem w internacie. Organizowanie imprez np.: studniówki, pożegnanie absolwentów, wieczornice, apele, jasełka, wigilie, dyskoteki, wybory miss internatu, ogniska, wycieczki, festiwal piosenki internackiej itp... Internat w swoich progach przyjął wielu gości działaczy, pisarzy, aktorów, przedstawicieli różnych zawodów. Przez pewien czas (od 1września 1974 roku) internat funkcjonował jako bursa międzyszkolna.
Na stanowisku kierowników internatu pracowali kolejno: p. Adamina Ausobska, p. Bolesław Milewski, p. Zbigniew Rut, p. Stanisława Śmiałkowska, p. Jerzy Burzyński, p. Wojciech Gielniewski, p. Teresa Karp, p. Grażyna Skrzecz (która jest obecnie kierownikiem).
W roku 1996 budynek „B” internatu został w całości przekazany Specjalnemu Ośrodkowi Szkolno – Wychowawczemu. Po 1996 roku i przez kolejne lata sytuacja lokalowa internatu zaczęła się zmieniać. Na terenie internatu swoje siedziby znalazły następujące instytucje: Biblioteka Pedagogiczna, Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna, filia Kuratorium Oświaty, Fundacja „O Uśmiech Dziecka”, Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie, Środowiskowy Dom Samopomocy, Zespół Ekonomiczny, Internat Ochotniczego Hufca Pracy.
Od wielu lat z możliwości zamieszkania i żywienia korzysta młodzież, która pobiera naukę na kursach prowadzonych przez Centrum Kształcenia Praktycznego.

zdjęcia

Opracowanie tekstu i wybór zdjęć nauczycielki : Teresa Karp i Grażyna Skrzecz
Zdjęcia pochodzą z kroniki internatu.

***

SPORT W SZKOLE
,,O SPORCIE, ty jesteś Piękno! Tyś architektem tej budowli ludzkiego ciała, które oddane męskim żądzom warte jest pogardy, a rzeźbione szlachetnym wysiłkiem, staje się czarą wzniosłości.
Żadne piękno nie może istnieć bez proporcji i równowagi, a Tyś jest mistrzem niezrównanym obydwu, gdyż ty stawiasz harmonię, ty nadajesz rytm ruchom, ty siłą zdobisz wdziękiem, a gibkość nasycasz mocą”.
Pierre de Cubertein
Przesłanie Pierre de Cuberteina stało się aktualne od początku istnienia szkoły. Rozwijanie kultury fizycznej jest jednym z priorytetów w naszej szkole. Wdrażanie atrakcyjnych projektów sportowych i rekreacyjnych dla młodzieży jest ważnym elementem edukacji i wychowania. Wiele wysiłku fizycznego oraz zaangażowania wkładają nasi uczniowie, aby godnie reprezentować szkołę na niwie sportowej.
W zależności od zainteresowań uczniowie mogli realizować swoje sportowe marzenia zarówno w grach zespołowych, jak i w sportach indywidualnych. Sięgamy do wspaniałych występów naszych piłkarzy ręcznych oraz siatkarzy i koszykarzy. Wspomnieć należy o założeniu szkolnego klubu sportowego „Zespół” na początku lat 70-tych. Pomysłodawcą tego wydarzenia był nauczyciel wychowania fizycznego Kazimierz Dzierżanowski. Ważną rolę odgrywała lekkoatletyka, która stała się królową sportu szkolnego. W latach 1980-1982 ogromnym wysiłkiem młodzieży wybudowano 4-torową bieżnię żużlową i skocznię w dal. Uczniowie - sportowcy, którymi opiekowali się nauczyciele wychowania fizycznego, zaczęli uzyskiwać bardzo dobre wyniki w biegach, skokach i rzutach. Rekordy szkoły, które zostały ustanowione w tamtych czasach przetrwały do dzisiaj. Wynik Wojciecha Rupińskiego skoku w dal (6,39 cm) i Andrzeja Malickiego skoku wzwyż (197 cm), przetrwają jeszcze wiele lat. Wspomnieć należy osiągnięcia Moniki Olszewskiej, która w latach 2001-2005 osiągała wspaniałe wyniki w podnoszeniu ciężarów. W pamięci pozostaje wiele więcej nazwisk uczniów, którzy zapisali piękne karty szkolnego sportu.
W ostatnim czasie największym zainteresowaniem w naszej szkole cieszy się piłka siatkowa. Uczniowie regularnie zdobywają wysokie miejsca w rozgrywkach powiatowych oraz chętnie uczestniczą w innych turniejach na szczeblu powiatowym i wojewódzkim. Na przestrzeni 50 lat poprawiały się warunki uprawiania sportu w naszej szkole. Dowodem tego są dwa boiska wielofunkcyjne wybudowane w ostatnim czasie, oraz profesjonalna siłownia. Uczniowie w dalszym ciągu chętnie uczestniczą w zajęciach pozalekcyjnych. Sport w dalszym ciągu jest bardzo ważnym elementem edukacyjnym w naszej szkole.

zdjęcia

Tekst i wybór zdjęć: Paweł Chełchowski i Wojciech Rupiński
Zdjęci pochodzą z kronik Klubu Sportowego „Zespół”

***

NAJLEPSI SPORTOWCY W HISTORII ZESPOŁU SZKÓŁ
MOŚCICKI JAN - srebrny medalista IV Wojewódzkiej Olimpiady Młodzieży Wyszków 79’ - rzut dyskiem, VIII miejsce w pchnięciu kulą, najlepszy uczeń sportowiec 1978/79.
GOŁĘBIOWSKI JACEK - złoty medalista IV Wojewódzkiej Olimpiady Młodzieży – Wyszków ’79 – piłka ręczna, rekordzista szkoły w rzucie oszczepem.
KNITOWSKI JANUSZ - złoty medalista IV Wojewódzkiej Olimpiady Młodzieży – Wyszków ’79 – piłka ręczna, reprezentant szkoły w piłce nożnej i biegach przełajowych.
DREJKA MAREK - wielokrotny reprezentant szkoły na zawodach wojewódzkich, Mistrz Makowa, srebrny medalista V Wojewódzkiej Olimpiady Młodzieży ’80 – lekkoatleta, skoczek wzwyż. Zwycięzca konkursu na najlepszego ucznia – sportowca roku 1979/80.
JASTRZĘBSKA HANNA - brązowa medalistka VI Wojewódzkiej Olimpiady Młodzieży – Maków Maz. ’81 – lekkoatletka- rzut oszczepem (rekord szkoły)
RUPIŃSKI WOJCIECH - złoty medalista VIII Wojewódzkiej Olimpiady Młodzieży – Ostrołęka ’83 – skok w dal, sztafeta 4x100 m.
MYSTKOWSKI BOGUSŁAW- złoty medalista VIII Wojewódzkiej Olimpiady Młodzieży – Ostrołęka ’83 – sztafeta 4x100 m, rekordzista szkoły w biegu na 100m.
ĆWIEK WŁODZIMIERZ - złoty medalista VIII Wojewódzkiej Olimpiady Młodzieży – Ostrołęka ’83 – sztafeta 4x100 m.
CHODYNA WOJCIECH - brązowy medalista VIII Wojewódzkiej Olimpiady Młodzieży – Ostrołęka ’83 – pchnięcie kulą.
SKARŻYŃSKI GRZEGORZ – brązowy medalista VIII Wojewódzkiej Olimpiady Młodzieży – Ostrołęka ’83 – skok wzwyż. Najlepszy Sportowiec 1981/82, członek kadry szkoły w koszykówce, piłce siatkowej, piłce nożnej.
DĄBROWSKI ANDRZEJ – złoty medalista VIII Wojewódzkiej Olimpiady Młodzieży – Ostrołęka ’83 – sztafeta 4x100 m.
WALERZAK DARIUSZ – brązowy medalista VIII Wojewódzkiej Olimpiady Młodzieży – Ostrołęka ’83 – skok wzwyż.
MALICKI ANDZREJ – najlepszy sportowiec roku szkolnego 1986/87, na Ogólnopolskiej Spartakiadzie Młodzieży w Piotrkowie Trybunalskim, skoczył wzwyż - 197 cm i zajął VII miejsce, rekordzista szkoły w trójskoku.
TOMCZAK MONIKA – III miejsce w wojewódzkich biegach przełajowych 1987/88.
LATEK DARIUSZ – złoty medalista w zawodach wojewódzkich 1989/90 w biegu na 800 m.
KAROLAK ANDRZEJ - złoty medalista w zawodach wojewódzkich 1989/90 w biegu na 3000 m
MROCZKOWSKI MAREK - złoty medalista w zawodach wojewódzkich 1989/90 w biegu na 400 m.
CHODKOWSKI MAREK – srebrny medalista w wojewódzkich biegach przełajowych 1989/90 – 3000 m.
KOWNACKI ANDRZEJ – brązowy medalista w wojewódzkich zawodach LA 1989/90 – rzut oszczepem.
GODZIEBA EWA – brązowa medalistka w wojewódzkich zawodach LA 1989/90 – bieg na 100 m, rekordzistka szkoły w sztafecie 4x100m, w biegu na 200m
KUC ANNA – brązowa medalistka w wojewódzkich zawodach LA 1989/90 – bieg na 400 m.
MICHALSKI MAREK - brązowy medalista w wojewódzkich zawodach LA 1989/90 – skok w dal.
KASZUBA ANDRZEJ – brązowy medalista młodzieży Mistrzostw Polski w 1991 roku w podnoszeniu ciężarów, finalista Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży 1986.
NAPIÓRKOWSKA JOANNA – srebrna medalistka w wojewódzkich zawodach LA 1991/92 – bieg na 100 m, 400 m oraz sztafeta 4x100 m.
MORDWA ANNA – srebrna medalistka w wojewódzkich zawodach LA 1991/92 – skok w dal oraz sztafeta 4x100 m.
MATULEWICZ MAŁGORZATA – brązowa medalistka w wojewódzkich zawodach LA 1991/92 – pchnięcie kulą.
KWIATEK EDYTA – srebrna medalistka w wojewódzkich zawodach LA 1991/92 – sztafeta 4x100 m.
BĄK JOANNA – srebrna medalistka w wojewódzkich zawodach LA 1991/92 – sztafeta 4x100 m.
CZĘSCIK GRZEGORZ - złoty medalista w wojewódzkich zawodach LA 1991/92- skok w dal, srebro w sztafecie 4x100, brązowy medal w rzucie dyskiem.
BACHORSKI BOGDAN - złoty medalista w wojewódzkich zawodach LA 1991/92- bieg na 1500m, srebro sztafeta 4x100.
WIECZOREK KRZYSZTOF- srebrny medalista w wojewódzkich zawodach LA 1991/92- bieg na 200m, sztafeta 4x100.
SUCHTA MICHAŁ- srebrny medalista w wojewódzkich zawodach LA 1991/92- sztafeta 4x100, brązowy medal w pchnięciu kulą.
OLSZEWSKA MONIKA - srebrna medalistka Mistrzostw Europy Juniorek, pięciokrotna medalistka Mistrzostw Polski Seniorek w latach 1999-2011, sześciokrotna reprezentantka Polski w Mistrzostwach Europy Juniorek w latach 1999-2005 w podnoszeniu ciężarów.
BARTOSIEWICZ MARIUSZ – dwukrotny medalista Mistrzostw Polski Juniorów w latach 2006 i 2007 oraz finalista Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży w latach 2007 i 2008 w podnoszeniu ciężarów.
STRUŚ RAFAŁ – czterokrotny medalista Mistrzostw Polski Juniorów w latach 2007-2011, finalista ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży w 2009 roku w podnoszeniu ciężarów.
KRZYSZTOF PUSTOŁA - wielokrotny reprezentant szkoły w zawodach ogólnopolskich , wojewódzkich, powiatowych, rekordzista szkoły w biegu na 800, 1000,1500m

zdjęcia

 Tekst i wybór zdjęć: Paweł Chełchowski i Wojciech Rupiński
Zdjęci pochodzą z kronik Klubu Sportowego „Zespół” i kroniki szkoły

***